Są gry, które zachwycają rozmachem — rozbudowanymi planszami, milionami żetonów, dziesiątkami stron instrukcji. I są takie, które z pozoru wydają się niemal zbyt skromne, by mogły naprawdę przykuć uwagę. Paper World autorstwa Alexandre'a Aguilara i Benoita Turpina po trochu należy do obu kategorii.
Gra przykuwa wzrok bardzo oryginalnym pudełkiem, na okładce którego mamy trójwymiarową okładkę. Poza tym dużo kart, garść żetonów. A jednak po pierwszej rozgrywce przekonaliśmy się, że za tą elegancką prostotą kryje się coś naprawdę ciekawego. Polskie wydanie trafiło do nas za pośrednictwem wydawnictwa Granna, które zadbało o pełną lokalizację gry.
Zapraszamy zatem do lektury recenzji, w której podzielimy się naszymi wrażeniami płynącymi z rozgrywki.
Recenzja jest efektem współpracy recenzenckiej/współpracy reklamowej z Wydawnictwem. Wydawnictwo nie miało wglądu w tekst przed jego publikacją, ani wpływu na naszą opinię o grze.
CO ZAWIERA GRA
Już po otwarciu pudełka uwagę przyciąga szata graficzna. Ilustracje są minimalistyczne. Prezentują się jednakże dość elegancko i mają taki lekko bajkowy klimat.
W pudełku znajdziemy pokaźną talię kart pejzaży, karty celu, garść żetonów oraz niewielką instrukcję.
Tyle, żeby móc budować swój papierowy świat.
Jakość wykonania stoi na dobrym poziomie. Krótka instrukcja mieszcząca się w zasadzie na kartce niewiele większej niż arkusz formatu A4.
CEL GRY
Każdy z graczy wciela się w podróżnika, który stara się odtworzyć piękne krajobrazy widziane podczas wędrówki — ale nie ołówkiem ani pędzlem, lecz właśnie warstwami kolorowego papieru. Celem jest zebranie jak największej liczby gwiazdek widocznych na kartach ułożonych przed sobą, zrealizowanie kart celów oraz unikanie kar za karty, których nie zdążyliśmy wyłożyć.
Wygrywa ten, kto na koniec gry wykaże się największą liczbą zdobytych gwiazdek.
PRZYGOTOWANIE GRY
Przygotowanie zajmuje dosłownie chwilę. Karty pejzaży tasujemy (przednio usuwając część z nich – w zależności od liczby graczy) i układamy w pięć odkrytych stosów na środku stołu, tworząc swoisty rynek, z którego będziemy pozyskiwać karty.
Każdy gracz otrzymuje kartę startową swojego pejzażu, od której zacznie budować własny świat.
Karty celów tasujemy osobno i trzy z nich umieszczamy w widocznym miejscu — zrealizowanie kolejnych celów pozwala przejmować żetony punktów, a te dostępne są w ograniczonej liczbie i znikają w tempie, które napędza rywalizację.
Żeton nożyczek trafia na stół i czeka, by zdobył go sprytniejszy gracz.
Gotowi? No to do dzieła.
PRZEBIEG GRY
W swojej turze wykonujemy dokładnie jedną z dwóch możliwych akcji: dobieramy karty z rynku lub wykładamy karty z ręki, budując własny pejzaż.
Dobieranie kart odbywa się według prostej zasady: zabieramy wszystkie karty o tej samej wartości lub wszystkie karty w tym samym kolorze. Tę decyzję podejmujemy zawsze z myślą zarówno o sobie, jak i o przeciwnikach, bo zostawienie kuszącej grupy kart może szybko obrócić się przeciwko nam. Limit ręki wynosi 9 kart — każda ponad ten próg trafia na stos kart odrzuconych i na koniec gry kosztuje nas jeden punkt.
Wykładanie kart to z kolei ćwiczenie z planowania przestrzennego. Nasz pejzaż musi zmieścić się w siatce 3×3, a każdy stos budujemy w porządku rosnącym — zawsze zaczynając od jedynki i dokładając coraz wyższe wartości.
Co więcej, karty w danym stosie muszą być tego samego koloru. Jeśli chcemy przeskoczyć brakującą wartość, możemy odrzucić kartę z ręki jako koszt pominięcia. Sprytnym wyjściem jest zdobycie żetonu nożyczek: dopóki go trzymamy, pomijanie jest bezpłatne.
Karty z symbolem nożyczek to wyjątkowe egzemplarze — zagrywając taką kartę, możemy przejąć żeton nożyczek od dotychczasowego właściciela. Żeton można też po prostu zostawić na planszy i nie instalować go na karcie, ale to ryzykowna decyzja.
Drugim filarem rozgrywki są cele. W każdej partii pojawiają się tylko trzy spośród większej puli, dzięki czemu układ punktacji stale się zmienia. Raz będziemy starali się tworzyć określone układy kolorów, innym razem skupimy się na konkretnych wartościach lub wzorach widocznych w siatce 3x3. Cele sprawiają, że nie wystarczy po prostu zbierać kart z największą liczbą gwiazd. Musimy nieustannie balansować pomiędzy punktami na kartach a dodatkowymi premiami wynikającymi z realizacji zadań.
Na koniec swojej tury sprawdzamy, czy spełniliśmy któryś z aktywnych celów — jeśli tak, przejmujemy najwyższy dostępny żeton punktów. Tego samego celu nie można zrealizować więcej niż raz.
ZAKOŃCZENIE GRY
Gra kończy się, gdy w centrum pozostaną jedynie dwa stosy kart — każdy gracz, łącznie z tym, który wywołał koniec, rozgrywa jeszcze jedną turę, po czym następuje ostateczne liczenie gwiazdek.
WRAŻENIA
Paper World to gra o bardzo prosty zasadach. Jednakże za tą prostotą kryje się znacznie więcej, niż się spodziewaliśmy. Każda tura to krótki, ale intensywny moment decyzji. Dobrać karty w kolorze, którego nam brakuje, czy może zabrać grupę cennych wartości, bo za chwilę zrobi to ktoś inny?
Wyłożyć karty i posunąć się do przodu z pejzażem, czy czekać na lepszą okazję i ryzykować przepełnienie ręki? Te pytania nie są skomplikowane, ale odpowiedzi na nie rzadko bywają oczywiste.
Szczególnie ciekawy jest element zarządzania ręką. Kart można trzymać przy sobie tylko 9 i każda nadmiarowa karta zamienia się w karę punktową. To ograniczenie tworzy napięcie, które czuć przez całą grę — nie chcemy być zbyt chciwi, ale nie możemy też pozwolić sobie na zbyt ostrożną grę. Właśnie ta równowaga sprawia, że każda tura ma swój ciężar.
Karty celów dodają kolejną warstwę planowania. Nie ma tu mowy o bezmyślnym przykładaniu kart jedna na drugą — trzeba mieć w głowie obraz docelowego pejzażu już od pierwszych ruchów. Cel, który na początku wydaje się w zasięgu ręki, potrafi znienacka oddalić się, gdy rywale zbiorą akurat te karty, na których nam zależało.
Losowość pojawiania się kart na rynku ma jakby nie patrzeć wpływ na rozgrywkę. Czasem mniejszy, czasem większy, ale na pewno ma. Oczywiście nie jest tak, że nic nie jesteśmy w stanie przy danym układzie zrobić. Ale może to być trudniejsze albo wręcz okupione ujemnymi punktami.
Jeśli chodzi o skalowanie gry, zauważamy wyraźną różnicę między wariantami. W dwie osoby rozgrywka jest szybsza, bardziej przewidywalna i odrobinę bardziej szachowa — łatwiej śledzić, co robi rywal i reagować na jego ruchy. Przy czterech graczach centrum stołu topnieje w zaskakującym tempie, konflikty o karty są ostrzejsze, a gra nabiera charakteru bardziej reaktywnego. Oba tryby są przyjemne, choć mamy wrażenie, że słodki punkt leży gdzieś w okolicach trzech graczy.
Czas rozgrywki to jedna z największych zalet Paper World. Partia zamyka się zazwyczaj w kwadransie, maksymalnie dwudziestu minutach — i niemal zawsze po jej zakończeniu ktoś proponuje "jeszcze raz". To znak, że gra działa dokładnie tak, jak powinna.
Regrywalność wypada lepiej, niż moglibyśmy oczekiwać po tak małym tytule. Dużą rolę odgrywają tutaj losowo dobierane cele, zmieniające się układy dostępnych kart oraz różne ścieżki rozwoju krajobrazu. Oczywiście nie jest to gra, która po pięćdziesięciu partiach będzie odkrywać przed nami zupełnie nowe możliwości, jednak jako lekka gra (jakby nie patrzeć) logiczna sprawdza się bardzo dobrze i zachęca do regularnych powrotów..
Paper World świetnie sprawdza się pomiędzy cięższymi grami, podczas rodzinnych spotkań oraz wszędzie tam, gdzie chcemy zaoferować uczestnikom coś szybkiego, estetycznego i angażującego. To przykład projektu, który nie próbuje komplikować prostych rzeczy, a mimo to dostarcza satysfakcji z każdego dobrze zaplanowanego ruchu. Warto spróbować.
PLUSY:
+ piękna i bardzo charakterystyczna oprawa graficzna
+ proste zasady zaskakująco bogate w decyzje
+ dobra skalowalność w każdym składzie
+ satysfakcjonująca łamigłówka przestrzenna
+ znakomita skalowalność
+ Krótki czas rozgrywki,
MINUSY:
- losowość może nieco wpływać na rozgrywkę.
Liczba graczy: 2-4 osoby
Wiek: od 8 lat
Czas gry: 20 minut
Rodzaj gry:
gra strategiczna,
gra karciana;
gra logiczna
gra rodzinna
Zawartość pudełka:
* 92 karty pejzaży,
* 4 karty pejzaży startowych,
* 10 dwustronnych kart celów,
* 3 zestawy 3 różnych żetonów punktów,
* 1 żeton nożyczek,
* instrukcja.
Wydawnictwo: Granna
Cena: 50-65 zł (VI 2026 r.)
Autor: Alexandre Aguilar, Benoit Turpin
Ilustracje: Olivier Derouetteau
Serdecznie dziękujemy Wydawnictwu Granna za przekazanie egzemplarza gry do recenzji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz